स्त्रियांच्या ओटीपोटाचा वेदना ओटीपोटा आणि पोटाच्या खालच्या भागांवर परिणाम करतात. पेल्व्हिक वेदना सामान्यतः सहा महिने किंवा त्याहून अधिक काळ टिकणारे कूळच्या दरम्यान बेलीबटनच्या खालून मोठ्या प्रमाणात पसरण्यात येणारी वेदना द्वारे दर्शविले जाते. तीव्र वेदना एकतर दुसर्या रोग किंवा स्थितीचे लक्षण असू शकते, किंवा ती स्वत: एक अट असू शकते. तीव्र वेदना यात वेदनेचे अनेक लक्षण असतात जसे की सुस्त दुखा, तीक्ष्ण वेदना आणि चिकटणे, गंभीर आणि स्थिर वेदना, आतील रद्दीत वेदना आणि जाते आणि दबाव आणि श्रोणीच्या आत खोलवर होणारा त्रास
या ओटीपोटाचा वेदना सोबत, रुग्णांना दीर्घ कालावधीसाठी बसून, दीर्घ कालावधीसाठी उभे राहणे, समागम करणे, आतड्याची हालचाल होणे किंवा लघवी करणे यासारख्या वेदनांचा अनुभव होऊ शकतो. क्रॉनिक पेल्व्हिक वेदना एक सौम्य आणि त्रासदायक वेदना पासून गंभीर आणि कमजोर करणारी वेदनांपर्यंत असू शकते ज्यामुळे झोप, व्यायाम, कार्य आणि इतर दैनंदिन कामकाजास विघात होऊ शकतो.
काहीवेळा, जुने दुर्गंध न करता स्त्रोत किंवा कारणांशिवाय विकसित होऊ शकते. तीव्र स्वरुपाची दुर्गंधी इतर अनेक शारिरीक आणि रोगांशी संबंधित असू शकते. काही वेळा, ही स्थिती एखाद्याच्या जुनाटिकेच्या वेदनासाठी स्त्रोत असू शकते. पुरळ श्रोणीच्या वेदनाशी निगडित असलेल्या अटींमध्ये हे समाविष्ट होते:
एंडोमेट्र्रिओसिस- एक अट ज्यामध्ये गर्भाशयाचे अस्तर वरून ऊतक गर्भाशयाच्या बाहेर वाढते.
ओटीपोटाचा मजलातील तणाव - त्रागापासून आणि वेदनाशामक मजल्याची तीव्रता येऊ शकते.
तीव्र वेदनाशामक दाहक रोग- ही स्थिती सहसा लैंगिकरित्या प्रसारित होते आणि ओटीपिक नसाची विटंबे होतात.
डिम्बग्रंथिचा शेषजन - हिस्टेरेक्टोमा नंतर एक अंडाशय उर्वरित तुकडे वेदनादायक पेशी विकसित होऊ शकते.
फाइबॉइड- गर्भाशयात ये वाढ कर्करोगाच्या नसतात, परंतु ओटीपोटातील क्षेत्रामध्ये दबाव निर्माण होईल.
शीघ्रकोपी आतडी सिंड्रोम - या स्थितीचा एक संभाव्य लक्षण म्हणजे पेचकट वेदना.
वेदनाकारक मूत्राशय सिंड्रोम (अंतराचीय सिस्टाईस) - या स्थितीत असणार्या वेदनांमध्ये वेदना होऊ शकते कारण मूत्राशय भरते आणि लघवीला गेल्यानंतर आराम अनुभवतो.
पॅल्व्हिक रक्तसंचय सिंड्रोम- जाडेभरडे नसामुळे वेदना होऊ शकते
मानसशास्त्रीय घटक- जसे की तीव्र ताण, भावनिक त्रास आणि नैराश्यमुळे ओटीपोटाचे वेदना वाढते.
जेव्हा एखाद्या डॉक्टरने जुनाट दुखणीचे निदान केले आहे तेव्हा त्याला एखाद्या वैयक्तिक आरोग्य इतिहासाची, कौटुंबिक इतिहासाची आणि दीर्घकालीन स्तर्भिक वेदनांमधील बर्याच शारिरीक गोष्टी दूर करण्यासाठी लक्षणांची सूची आवश्यक असेल. काही इतर परीक्षांची आणि तपासणी केली जाऊ शकतात त्यामधे अल्ट्रासाऊंड, योनी किंवा गर्भाशयाला एक संस्कृती, एक ओटीपोटाची परीक्षा, लेप्रोस्कोपी आणि एक्स-रे, सीटी आणि एमआरआय सारख्या इतर इमेजिंग चाचण्यांचा समावेश आहे. निदान प्रक्रिया ही एक लांब प्रक्रिया असू शकते आणि विशिष्ट लोकांसाठी, या दु: खाचे स्रोत कधीही सापडणार नाहीत. जर या तीव्र वेदनासाठी कारणे शोधली जाऊ शकतात, तर त्याचे उपचार कारण काढून टाकण्यावर केंद्रित होईल. पण जर डॉक्टर हे कारण शोधू शकला नाही तर उपचार हे वेदनांचे व्यवस्थापन करण्यावरच केंद्रित करतील.
जुने दुमड दुखणे व्यवस्थापित करण्यासाठी दिले जाऊ शकते औषधे वेदना relievers (एकतर काउंटर किंवा डॉक्टरांनी सांगितलेली प्रती), संप्रेरक उपचारांचा, प्रतिजैविक, आणि antidepressants डॉक्टरांनी शारीरिक उपचार, न्यूरोस्टिम्यूलेशन, ट्रिगर पॉईंट इंजेक्शन, विश्रांतीची तंत्रे, अॅहक्यूपंक्चर आणि मानसोपचार करणारे सल्ला देखील देऊ शकतात.
शस्त्रक्रिया एक पर्याय असू शकते जर डॉक्टरांना आढळून आले की अंतर्निहित समस्येचा उपचार करणे आवश्यक आहे. पुरानी पेल्व्हिक वेदना आणि लैप्रोस्कोपिक शस्त्रक्रियेसारख्या संबंधित वैद्यकीय स्थितीचा उपचार करण्यासाठी सर्जिकल कार्यपद्धती ज्या एंडोमेट्रल ऊतक किंवा हिस्टेरेक्टोमी आणि द्विपक्षीय ओओफोरेक्टॉमी काढून टाकते ज्यामुळे गर्भाशयाचे आणि अंडाशयात ते काढून टाकले जाते. तीव्र वेदना दुखणे. कारण चिंता आणि तणाव यामुळे वेदना वाढू शकते, तणाव कमी करण्याच्या तणाव कमी करण्यासाठी तणावाचे व्यवस्थापन तंत्र केले जाऊ शकते. ही तंत्र सहजपणे रोजच्या जीवनात समाविष्ट होऊ शकते.
ताण व्यवस्थापन धोरणामध्ये साधे खोल श्वास, व्यायाम करणे, शारीरिक हालचाली वाढवणे, ध्यान करणे, आणि पुरेसा झोप घेणे